ანდრიას ყველაზე დიდი სასჯელი კი არ კედლები იყო, არამედ დუმილი. დღეები გადიოდა ერთმანეთის მიყოლებით, უხმოდ, უფეროდ, უნათლოდ.
მას შემდეგ გიორგი ხშირად ჩერდებოდა მეშვიდე საკანთან. ანდრია მას უყვებოდა ისტორიებს — არა დიდებულ მეფეებზე, არამედ ჩვეულებრივ ხალხზე. ქალზე, რომელმაც ვაზი დარგა ომის დროს. ბავშვზე, რომელმაც ზღვა პირველად იხილა. toriko qartulad
მან დაიწყო ლექსების შედგენა. არა ლამაზი, მაგრამ ნამდვილი. ლექსები ძველ ხეზე, რომელიც მის სახლის ეზოში იზრდებოდა. ლექსები დედის ხელებზე, რომლებსაც ის აღარასოდეს დაინახავდა. — უპასუხა ანდრიამ
ერთ ღამეს, როცა ციხეში ხანძარი გაჩნდა, ანდრიამ თავისი საბანი გადააფარა გიორგის ძმას, რომელიც მეზობელ საკანში იჯდა. მან სიცოცხლე გადაარჩინა მას, მაგრამ თავად მიიღო მძიმე დამწვრობა. toriko qartulad
— იმიტომ, — უპასუხა ანდრიამ, — რომ ტყვეობაში ადამიანი კი ვარ, მაგრამ ქართველი არასოდეს ვყოფილვარ ტყვე.